Logo

حقوق زنان کارگر

حقوق کارگر زنان

هر یک از انسانها با توجه به نقش و مسئولیتی که در جامعه ایفا میکنند دارای حقوقی نیز میباشد که تدوین و ارایه این حقوق و دفاع از آن از وظایف نظام اسلامی است ازین رو با توجه به آنکه اسلام در هیچ مرحله از فعالیت های اقتصادی از تولید مبادله و توزیع حضور زنان را منع نکرده است و برای هیچ فعالیت اقتصادی مرد بودن را به عنوان (شرط) قرار نداده است لذا زنان نیز میتوانند در زمینه های اشتغال و کار به تلاش بپردازند البته تدوین حقوق آنان در این رابطه از اهمیت خاص برخوردار است به طور کلی در فعالیت های خارج از منزل زنان دو نقطۀ اساسی باید مورد توجه قرار گیرد.

v    اشتغال زنان باید متناسب با توانایی های جسمی و ویژگی های روحی آنها انجام شود لذا بکار گیری زنان در مشاغل توان فرسا و همچنین فعالیت های که با ظرافت های روحی آنان نا مناسب است صحیح نیست.

v    از آنجائیکه زن به عنوان همسر و مادر بیشترین نقش را در کانون خانواده ایفا میکند به گونۀ که هیچ کس و هیچ چیز نمیتواند جایگزین او در محیط خانه گردد، لذا در هر فعالیت بیرون از خانه رعایت حقوق اعضا خانواده ضروری است.

از این رو در مقدمۀ قانون اساسی آمده است:

خانواده واحد بنیادی جامعه و کانون اصلی رشد و تعالی انسان است زن در چنین برداشتی از واحد خانواده از حالت (شی بودن) و یا (ابزار کار بودن) در خدمت اشاعه مصرف زدگی و استثمار خارج شده و ضمن باز یافتن وظیفۀ خطیر و پر ارج مادری در پرورش انسانها مکتب پیش آهنگ و خود همرزم مردان در میدان های فعال حیات میباشد.

در افغانستان تنها حمایت قابل توجه از حقوق کارگر زنان تصویب قانون کار در سال 1366 میباشد که حقوق و امتیازات اندکی را برای کارگران به رسمیت شناخت حقوق کار که در کشور های دیگر جایگاه نسبتاً خوبی یافته است در افغانستان در موقعیت مناسب دست نیافته و نیازمند تلاش فراوان به منظور اصلاح و اجرای قانون کار میباشد. در این میان زنان کارگر نیز با مشکلات بسیاری مواجه اند. این قشر زحمت کش جامعه در بیشتر موارد بر دلیل فقر و تنگدستی ناچار شده اند که به کار های شاقه تن دهند.

با تأسف که تفاوت های زیادی در امتیاز دهی به زنان کارگر افغان و زنان کشور های دیگر جهان وجود دارد زنان کارگر افغان از امکانات رفاهی، بیمه کار، امتیاز مادی و معنوی و کمک های دیگر مانند زنان کارگر جهان برخوردار نیستند.

در قانون کار اصول و قواعد خوبی در حمایت از زنان پیشبینی شده است. از جمله این که هر کس دارای حق کار با مزد می باشد و این حق توسط قانون، ارگان های دولتی، اتحادیه ملی کارگران (کارکنان) افغانستان و سایر نهاد های اجتماعی حمایت میگردد.

در ماده 9 قانون کار برای زنان حقوق مساوی با مردان در نظر گرفته شده و حتی شرایط خاصی دوران بارداری و شیر دهی امتیازات خاصی برای شان قایل شده است.

همچنان در مادۀ 120 الی 126 قانون کار در مورد زنان چنین تذکر یافته است.

  1. 1.     استخدام زنان به کار های سقیل مضر صحت و زیر زمینی جواز نداده.
  2. 2.     اداره نمیتواند زنان را به کار شبانه توظیف نماید.
  3. 3.     اداره نمیتواند زن حامله و مادر دارای طفل کمتر از دو سال بدون موافقه قبلی و مسافرت و اضافه کاری توظیف نماید.
  4. 4.     زن در دوران حاملگی مطابق تصدیق طبیب یا شفاخانه به کار خفیف با حفظ مزد و سایر حقوق وظیفه اصلی توظیف میگردد.
  5. 5.     برای مادران دارای طفل شیرخوار برعلاوه صرف غذا وقت اضافی که کمتر از (30) دقیقه نباشد بعد هر سه ساعت بخاطر شیر دادن طفل در اطاق کودک محل کار داده میشود.
  6. 6.     امتناع از پذیرش زن بکار یا تقلیل مزد و دلایل حاملگی یا شیر دادن طفل ممنوع میباشد.
  7. 7.     اداره مکلف است جهت مواظبت و مراقبت اطفال کارکنان مربوط در محوطۀ اداره شیر خوارگاه و کودکستان را ایجاد نماید.
  8. 8.     مواظبت و مراقبت اطفال شرایط پذیرش و آموزش و پرورش در کودکستان ها و شیرخوارگاه ها طبق سند تقنینی مربوط تنظیم میشود.

چنانچه در رابطه به حقوق کارگر زنان در قانون کار موارد ذیل ذکر شده است.

ریاست زنان کارکن با کمک اتحادیه ملی کارگران (کارکنان) افغانستان “امکا” همواره سعی نموده تا در جهت رشد و ارتقأ ظرفیت زنان گام های مؤثر بردارد ریاست زنان کارکن با وصف اینکه جدیداً به فعالیت آغاز نموده در همکاری با ادارات و نهاد های مدافع حقوق زنان و نهاد های فرهنگی در جهت تدویر سمینار ها و ورکشاپ ها جهت همبستگی، ارتقأ ظرفیت و آگاهی زنان از حقوق و امتیازات شان گام های مؤثر برداشته است.

نسخۀ توحید شدۀ موافقتنامۀ تأسیس سازمان بین المللی انکشاف حقوق!

مصوبۀ 5 فبروری 1988، تعدیل شده به تاریخ های  30 جون 2002، 30 نوامبر 2002 و 28

مارچ 2008

تأسیس و وضعیت سازمان

مادۀ اول:

1-      سازمان بین المللی انکشاف حقوق که منبعد به نام “سازمان” یا “آیدلو” مسمىٰ می گردد به

موجب این سند، منحیث یک سازمان بین المللی تأسیس

می گردد.

2-      این سازمان دارای شخصیت حقوقی بوده و از تمام صلاحیت های لازم جهت اجرای فعالیت ها و

تحقق اهداف آن برخوردار می باشد.

3-     این سازمان مطابق موافقتنامۀ هذا فعالیت می نماید.

 

اهداف و فعالیت ها

مادۀ دوم:

1-     اهداف سازمان قرار آتی اند:

الف- تشویق و تسهیل رشد و انکشاف منابع حقوقی و استفاده از این  منابع در پروسۀ انکشاف.

ب- تعاون و همکاری در ایجاد، انکشاف تدریجی و تطبیق حکومت داری سالم و حاکمیت قانون در

کشورهای روبه انکشاف و هم چنین کشورهای دارای اقتصاد انتقالی.

ج- مساعدت با کشورهای روبه انکشاف وکشورهای دارای اقتصاد انتقالی جهت بهبود توانایی های

آنها در عرصۀ همکاری های انکشافی، سرمایه گذاری خارجی، تجارت بین المللی و سایر معاملات

تجارتی بین المللی، و.

د- رشد انکشاف مداوم کشورهای روبه انکشاف و کشورهای دارای اقتصاد انتقالی از طریق تقویت و

حمایت سیستم های عدلی و قضایی آنها.

2-      به منظور تطبیق اهداف فوق الذکر، سازمان متذکره راه اندازه فعالیت های آتی را مدنظر می گیرد:

الف- برگزاری برنامه های آموزشی، تعلیماتی، مساعدت های تخنیکی، مشورتی، تحقیقاتی،

نشراتی، جمع آوری و توزیع معلومات و اسناد مربوط.

ب- همکاری با سایر نهادها، سازمان ها و مراجع، به خصوص سازمان های مربوط به سیستم ملل

متحد به منظور تحقق اهداف این سازمان.

ج- مساعدت در راستای خلق و رشد ظرفیت ها در کشورهای روبه انکشاف وکشورهای دارای اقتصاد

انتقالی جهت انجام فعالیت هایی که منجربه تطبیق اهداف سازمان گردد.

د- سایر فعالیت هایی که سبب پیشرفت اهداف سازمان گردد.

3-     سازمان نامبرده در فعالیت ها، مدیریت و استخدام کارمندان خویش تحـت نفوذ مـلاحظات

سـیاسی قرار نمی گیرد.

صلاحیت های سازمان

مادۀ سوم:

برای تحقق اهداف و انجام فعالیت های سابق الذکر، سازمان بین المللی انکشاف حقوق دارای

صلاحیت ها و اختیارات ذیل می باشد:

1- خرید و فروش دارایی های غیر منقول و شخصی.

2-عقد قرارداد و سایر انواع موافقتنامه ها.

3- استخدام افراد.

4- اقامه و دفع دعاوى حقوقی.

5- سرمایه گذاری نمودن پول نقد و دارایی های سازمان.

6- اتخاذ اقدامات ضروری مشروع دیگر جهت تطبیق اهداف سازمان.

مقر سازمان

مادۀ چهارم:

1- مقر یا دفتر مرکزی سازمان در شهر روم، ایتالیا موقعیت داشته و زمانی که مجمع تصمیم گیرد می

تواند مقر سازمان را در جای دیگر منتقل نمايد.

2- سازمان می تواند حسب ضرورت دفاتری را در موقعیت های دیگر جهت حمایت از پروگرام های

خویش ایجاد نماید.

امور مالی

مادۀ پنجم:

1- سازمان منابع مالی خویش را از طریق کمک ها و اعانات داوطلبانه، تدویر کورس ها و سیمینارهای

آموزشی، ورکشاپ های آموزشی و فیس مساعدت های تخنیکی، نشرات و عواید مربوط به سایر

خدمات، کمک های مؤسسات خیریه، هدایا و حسابات بانکی بدست می آورد.

2- طرف های این موافقتنامه به جز از کمک های داوطلبانه ملزم به پرداخت کمک های مالی برای

سازمان نمی باشند. و نیز به طور انفرادی یا مشترک مسئول هیچ نوع دیون، مسئولیت ها یا مکلفیت

های سازمان نمی باشد.

3- سازمان به منظور حصول اطمینان از توانایی های آن جهت انجام وجایب و مکلفیت های خویش

موافقتنامه های قناعت بخشی را با کشورهای که دفاتر مرکزی این سازمان در آن کشورها قرار دارند

طرح و امضاء می نماید.

تشکیلات سازمان

مادۀ ششم:

سازمان متشکل از مجمع کشورهای عضو این موافقتنامه (که منبعد به صفت “مجمع” یاد می گردد)،

بورد مشاورین، یک کمیتۀ دایمی و هم چنین یک رئیس عمومی می باشد.

1- مجمع از کشورهای عضو این موافقتنامه نمایندگی نموده، پالیسی های سازمان را تعیین و از

کارهای رئیس عمومی نظارت می نمایند:

الف- حکومت هرکشور و یا بخش اجرائیوی هر سازمان بین الحکومتی عضو این موافقتنامه، یک نفر

نمایندۀ خویش را به صفت عضو مجمع تعیین می نمایند.

ب- جلسات مجمع به دستور رئیس آن، در ربع اخیر سال دایر می گردد. جلسات فوق العاده نظر به

درخواست بورد مشاورین، کمیتۀ دایمی یا ثلث نمایندگان کشورها سازمان های عضو داير مى گردند،

رئيس مجمع اجنداى جلسات مجمع را بعد از مشورت با کمیتۀ دایمی تهیه می نماید. و در صورتی که

بورد مشاورین کمیتۀ دایمی یا نمایندۀ کشور های سازمان های عضو تقاضا نمایند ماده یا موادی می

تواند داخل اجندا گردد.

ج- مجمع کشورهای سازمان های عضو می تواند:

بودجۀ سال آتی و پلان کاری ضمیمۀ آنرا تأیید نماید.

گزارش فعالیت های سال گذشته را مورد ملاحظه قرار داده و حسابات مالی دورۀ گذشته را تأیید

نماید.

قواعد و مقررات داخلی برای ادارۀ سازمان و پالیسی های مربوط به کارمندان آنرا تصویب نماید.

پیشنهادات و سفارشات را در رابطه با پالیسی های سازمان بپذیرد.

مفتشین (آدیت های) امور مالی را توظیف نماید.

در صورت لزوم، یک نهاد مستقل را جهت بررسی فعالیت های سازمان توظیف نماید.

مقررات مربوط به طرزالعمل مجمع را اتخاذ و تصویب نماید، و.

عضویت اعضای جدید مجمع را مورد تأیید قرار دهد.

د- مجمع تحت شرایط تعیین شده در مقررات داخلی می تواند امور آتی را انجام دهد:

رئیس خویش و دو معاون آن را انتخاب نماید.

نمایندگان کشوری که مقر دفتر در آنجا موقعیت دارد، مستحق ا ند، با درنظرداشت رتب خویش یکی

از کرسی های ریاست را اشغال نمایند. دو عضو دیگر آن برای یک دورۀ سه سالۀ تصدی انتخاب گردند

و در صورت لزوم این دوره می تواند بعد از سه سال تمدید گردد.

اعضای بورد مشاورین را انتخاب نماید.

بعد از مشورت با اعضای بورد مشاورین، رئیس عمومی سازمان را انتخاب کند، و.

قبل از اینکه دورۀ تصدی رئیس عمومی سازمان به پایان رسد، بنابر درخواست خود وی و یا پیشنهاد

کمیتۀ دایمی رئیس عمومی را از وظیفه عزل نماید.

2- بورد مشاورین، از طریق تخصص و تجارب آن، در رابطه با تصمیم گیری های مجمع و تطبیق آنها

توسط رئیس عمومی با سازمان همکاری می نماید:

بورد مشاورین دارای (10) عضو بوده و برای مدت چهار سال توسط مجمع انتخاب می گردند. نیم از

اعضای آن باید در هر دوساله تعویض گردند.

کاندیدها برای عضویت توسط یکی از کشورها سازمان های عضو این موافقتنامه یا بورد مشاورین

معرفی می گردند. اعضای بورد مشاورین نظر به تخصص آنها در عرصه های انکشافى یا حقوق یا

تجارب آنها در مدیریت سازمان ها انتخاب می گردند.

مجمع قابلیت نمایندگی بورد را مورد ملاحظه قرار می دهد و اعضای آن به اساس ظرفیت شخصی

خویش کار می کنند نه منحیث نمایندگان دولت ها يا سازمان ها یکی از اعضای بورد مشاورین باید

تبعۀ کشوری باشد که مقر سازمان در آنجا موقعیت دارد.

جلسات بورد مشاورین بنابه درخواست رئیس آن دایر می گردد، و این جلسات قبل از تدویر جلسۀ

مجمع حداقل سال یکبار دایر می گردد. جلسۀ فوق العادۀ آن طبق پیشنهاد کمیتۀ دایمی یا شش تن

از اعضای بورد دایر می گردد.

رئیس عمومی سازمان در جلسات بورد مشاورین اشتراک می نماید.

وی می تواند در این جلسات سخنرانی کند ولی رای داده نمی تواند.

از نمایندگان طرف های عضو دعوت به عمل می آید تا در جلسات بورد مشاورین به صفت ناظر

اشتراک نمایند. آنها نه اظهار نظر می توانند و نه هم حق رای دارند.

در صورت تساوی آراء، رئیس بورد مشاورین دارای حق رای فوق العاده بوده و می تواند نتیجۀ رای

گیری را تغییر دهد.

بورد مشاورین امور آتی را انجام می دهند:

برای مجمع پیرامون مسایل آتی مشوره می دهند:

1- پلان کاری و بودجه برای سال آتی.

2- گزارش فعالیت های سال گذشته و حسابات مالی دورۀ گذشته.

3- مقررات مربوط به امور اداری سازمان، به خصوص مقررات مربوط به کارمندان.

با استفاده از تخصص و نظریات مشورتی خویش، در راستای تطبیق اهداف سازمان توسط رئیس

عمومی مطابق تصامیم مجمع، کمک می کند.

از تطبیق پلان کاری، پیگیری تطبیق بودجه و ارزیابی کیفیت فعالیت های سازمان، نطارت می نماید؛

راجـع به موضوعاتی که توسط رئیس عمومی سازمان یا کمیـتۀ دایمی به این بورد محـول مـی

گردند، و همچنین موضوعاتی که یک و یا چند عضو بورد تقاضای شامل ساختن آن را در اجندا نموده

باشند، مشوره می دهد.

مقررات داخلی بورد مشاورین را مورد تأیید قرار می دهد.

بورد مشاورین می تواند امور ذیل را انجام دهد:

رئیس و معاون بورد را پس از سپری شدن مدت معینه و یا در صورت بلا تصدی بودن موقف های

مذکور، انتخاب کند.

کاندیدهای مناسب را جهت اشغال کرسی های بورد به مجمع معرفی نماید.

درخواست های مربوط به تصدی موقف رئیس عمومی سازمان را اخذ نموده، بعد از مصاحبه با

کاندید این موقف، عریضه های مناسب را همراه با نظریۀ خویش برای مجمع تسلیم می نماید.

3- کمیتۀ دایمی نقش رابط میان مجمع، بورد مشاورین و رئیس عمومی را ایفا می نماید. و این کمیته

متشکل از رئیس مجمع به حیث رئیس کمیته، دو تن معاون مجمع، یک نفر به نمایندگی از کشورها،

سازمان های عضو این موافقتنامه که توسط مجمع برای مدت یکسال انتخاب می گردد، و همچنین

رئیس و معاون بورد مشاورین می باشد. جلسات آن بنابر تقاضای رئیس آن یا اعضای کمیتۀ دایمی یا

رئیس عمومی سازمان حداقل در هر دو ماه یکبار دایر می گردد.

در این جلسات رئیس عمومی در مورد کارکردها و مدیریت خویش گزارش ارایه نموده و در صورتی که

از وی خواسته شود، اسناد و توضیحات لازم را نیز ارایه می کند.

کمیتۀ دایمی مسئولیت نظارت و تطبیق درست بودجه را به عهده داشته و از تطبیق آن برای مجمع

گزارش می دهد.

در صورتی که موقف ریاست عمومی خالی باشد، این کمیته اقدامات مناسب مؤقت را روی دست

می گیرد.

در صورت رای گیری و تساوی آرا، رئیس مجمع دارای حق رای فوق العاده بوده و می تواند نتیجۀ رای

گیری را تغییر دهد.

کمیتۀ دایمی گزارش نتایج جلسات را به کشورها، سازمان های عضو این موافقتنامه تقدیم می کند.

4- رئیس عمومی مسئولیت اداره سازمان را به عهده دارد:

الف- رئیس عمومی توسط مجمع بعد از مشورت بورد مشاورین به مدت چهار سال براى تصدی وظیفه

انتخاب می گردد. این مدت قابل تمدید نیز می باشد.

ب- رئیس عمومی آمور آتی را انجام می دهد:

پلان کاری و بودجۀ سال آتی را تهیه می کند، گزارش فعالیت های سال گذشته و حسابات مالی

دورۀ گذشته را تهیه نموده و این گزارش را به بورد مشاورین و مجمع تقدیم می کند.

تضمین می نماید که تصامیم عملی می گردند.

طبق مقررات کارمندان، مسئولین و کارمندان سکرتریت را استخدام می نماید، و.

در اجراآت قضایی از سازمان نمایندگی می کند.

رئیس عمومی از اداره و کار کردهای خود برای مجمع و کمیتۀ دایمی جوابگو بوده و طبق احکام این

ماده با بورد مشاورین مشورت می کند.

روابط مبتنی بر همکاری با سایر سازمان ها

مادۀ هفتم:

این سازمان می تواند روابط مبتنی بر همکاری های متقابل را با سایر مؤسسات و پروگرام ها برقرار

نموده و همچنین کارمندانی را از مؤسسات و نهادهای دیگر به صفت کارمندان مؤقت، خدمتی بپذیرد.

حقوق، امتیازات و مصئونیت ها

مادۀ هشتم:

سازمان و همچنین کارمندان آن در کشوری که مقر (دفتر مرکزی) این سازمان در آن موقعیت دارد، از

حقوق، امتیازات و مصئونیت هایی که در موافقتنامۀ دفتر مرکزی آن تصریح گردیده اند، برخوردار می

باشند. کشورهای دیگر می توانند حقوق، امتیازات و مصئونیت های مشابه را در حمایت از فعالیت

های سازمان در آن کشور ها برای این سازمان، اعطا  نمایند.

مفتش (آدیت) مالی خارجی

مادۀ نهم:

سالانه یک تفتیش مکمل از فعالیت های مالی سازمان، توسط یک مؤسسه حسابداری بین المللی

انتخاب شده توسط بورد، راه اندازی می گردد. نتایج این چنین کنترول و تفتیش برای بورد و مجمع

پیشکش می گردد.

تعدیلات

مادۀ دهم:

رای اکثریت سه چهارم (3/4) اعضای مجمع، می تواند تعدیل و یا تعدیلاتی را در این موافقتنامه وارد

نماید. مشروط بر اینکه اطلاعیه این تعدیل و یا تعدیلات ضم متن مکمل آن، حداقل هشت هفته قبل از

وقت معین رای گیری پیرامون تعدیلات مورد نظر، برای همه اعضای مجمع فرستاده شود.

انحلال سازمان

مادۀ یازدهم:

1- اگر اکثریت چهار بر پنج (4/5) تمام اعضای مجمع تصمیم بران گیرند که موجودیت سازمان دیگر لازم

نیست یا منبعد نمی تواند به طور مؤثر فعالیت نماید، این

سازمان ممکن است منحل شود.

2- در صورت انحـلال سازمان، دارایى های باقی ماندۀ آن بعد از پرداخت مکلفیت ها و مالیات قانونی

آن، طبق تصمیم مجمع و با مشورت بورد، برای مؤسساتی دارای اهداف و فعالیت های مشابه

تقسیم می گردد.

فسخ الحاق و عضویت

مادۀ دوازدهم:

هر یک از کشورها، سازمان های عضو این موافقتنامه می تواند از طریق اطلاع تحریری، الحاق خویش

به این موافقتنامه را فسخ نموده و به عضویت خویش در مجمع خاتمه بخشد. فسخ عضویت پس از

سه ماه از تاریخ دریافت اطلاعیه فسخ، نافذ می باشد.

امضاء، تأیید، پذیرش، تصویب و الحاق

مادۀ سیزدهم:

1- این موافقتنامه جهت امضاء برای کشورها و سازمان های بین الحکومتی باز می باشد.

و همچنین یک سازمان دولتی انکشافی ملی، در صورتی که برای آن صلاحیت داده شده باشد تا به

نمایندگی از کشور مطبوع آن عمل کند، می تواند این موافقتنامه را به نمایندگی از کشور خویش

امضاء نماید.

این موافقتنامه جهت امضاء برای مدت دو سال از تاریخ  1 جون 1987 قابل دسترس می باشد.

مگر اینکه مدت متذکره قبل از ختم میعاد آن، توسط کشور میزبان تمدید گردد. امضای این موافقتنامه

توسط کشور ها و سازمان های واجد شرایط به موجب این ماده، ضرورت به تصویب عضویت آن توسط

مجمع با اکثریت آراى می باشد.

2- دولت ایتالیا میزبان، مرجع امانتدار (depositary) این موافقتنامه می باشد.

3- تأیید، پذیرش یا تصویب این موافقتنامه توسط امضاء کنندگان آن، مطابق قوانین، مقررات و

طرزالعمل های آنها صورت می گیرد.

تنفیذ این موافقتنامه

مادۀ چهاردهم:

این موافقتنامه پس از اینکه دولت میزبان تأییدیه های سه کشور عضو آن را مبنی براینکه رسمیات و

تشریفات لازم به موجب قوانین داخلی این کشورها در رابطه با این موافقتنامه، تکمیل شده است،

فوراً نافذ می گردد.

مرحله انتقال

مادۀ پانزدهم

بعد از انفاذ این موافقتنامه، سازمان تمام اقدامات لازم را جهت کسب حقوق، وجایب، امتیازات، امـوال

و منافع سازمان سلف آن یعنی انستیتوت بین المللی انکشاف حقوق را، که منحیث یک سازمان غیر

دولتی به طور قانونی در شهر روتردام کشور هالند ایجاد گردیده بود، اتخاذ می نماید.

با تصدیق و تأیید مراتب فوق، امضاء کنندگان سند هذا، نسخه اصلی این موافقتنامه را که به زبان

های انگلیسی و فرانسوی تهیه و ترتیب گردیده است و هر دو متن آن به صورت مساوی مؤثق و

معتبر می باشد، امضاء می نمایند.

این موافقتنامه به تاریخ 5 فبروری سال 1988 در شهر روم تهیه گردیده و در 30 جون سال 2002، و 30

نوامبر 2002، و 28 مارچ 2008 تعدیل شده است.

وضعیت تصویب موافقتنامۀ ایجاد سازمان بین المللی انکشاف حقوق.

طوریکه به تاریخ های 30 جون سال 2002، 30 نوامبر 2002، و 28 مارچ 2008 تعدیل شده است.

کشور                    امضاء/الحاق               تصویب

جمهوری عربی مصر    20/3/1989           21/5/1990

استرالیا                   10/6/2000          10/6/2000

اتریش                     20/1/1993           17/3/1994

بلغاریا                      28/11/1995        5/6/1996

بورکینافیسو               28/5/2001          23/6/2003

کولمبیا                     18/6/1998           18/6/1998

اکوادور                    5/2/1998             5/2/1998

فرانسه                      5/2/1988            12/4/1989

ایتالیا                       5/2/1988            28/5/1993

هالند                        5/2/1988            5/3/1990

ناروی                       19/3/2002          19/3/2002

چین                         30/5/1989          30/5/1989

قلپین                        5/2/1988             28/4/1989

رومانیا                      14/6/2005         14/6/2005

سنیگال                     5/2/1988           24/9/1990

سودان                      5/2/1988           13/5/1989

تونس                       5/2/1988            15/5/1991

امریکا                      5/2/1988            12/7/1988

طوری که برای آیدلو توسط کشور میزبان این موافقت نامه، در ماه اپریل 2008 اطلاع داده شده است.

موافقت نامۀ همکاری

استراتیژیک میان

جمهوری اسلامی

افغانستان و جمهوری هند

جمهوری اسلامی افغانستان و جمهوری هند که بعد از این “طرفین”  نامیده می شوند.

با درک روابط دوستانه میان دو  کشور که ریشه های تاریخی و فرهنگی داشته و از آزمون زمان موفق  بدر آمده است.

تاریخ  در منعقده دوستی معاهده ماندگار و اساسی اهمیت بر تاْکید با-14 سال جدى1328 با (مطابق شمسی۴ جنورى1950

ميلادى) میان حکومت وقت هند و حکومت شاهی افغانستان و توافقات و اعلامیه هاى مشترک بعدی.

با اعتنا به خواست مشترک جهت تحکیم روابط تاریخی و عنعنوی میان دو کشور به هدف حفظ منافع متقابل.

با تکیه برسابقه ارزشمند و پر بار همکاری شان در عرصه های مختلف از بدو تاْسيس روابط دیپلوماتیک میان دوکشور.

با اعتقاد به اینکه توسعه جامع روابط دو جانبه، پیشرفت و موافقتی هردوکشور و منطقه را به صورت کامل ارتقاء خواهد بخشید.

این در هند جمهوری که یی سخاوتمندانه و صادقانه های کمک از ستایش با و کشور دو میان جانبه دو روابط ملموس توسعۀ درک با

زمینه در ده سال گذشته به جمهوری اسلامی افغانستان نموده است.

انکشافی، سیاسی، های عرصه در فعالانه انکشاف برای همچنین و وجهی چند و جانبه دو روابط در مدت دراز تعهد به نیل برای

اقتصادی، تجارتی، علمی، تکنالوژى، فرهنگی و سایر بخش ها در سال های پیش رو .

های آزادی و بشر حقوق رعایت خشونت، عدم قانون، حاکمیت دموکراسی، صلح، مشترک های آرمان از شان پیروی بر تأکید با

اساسی.

با تأکید مجدد بر رعایت تعهدات دو کشور به موازین و قوانین بین المللی به شمول اهداف و اصول مندرج در منشور سازمان ملل متحد.

 به موجب این سند، تاسیس همکاری استراتیژیک را که جزئیات آن به قرار ذیل می باشد، اعلام می نمایند:

اصول عمومی

1 هم و جانبه دو درحیطۀ هم  طرفین میان متقابل مدت بلند اعتماد  و تفاهم مبنای بر را کشور دو  میان وجهی چند روابط موافقتنامه-این

در عرصۀ بین المللی به سطوح  عالیتر ارتقأ مى دهد.

2 و احترام یكدیگر، داخلی امور در  مداخله عدم دول، ارضی  تمامیت برابری، حاکمیت، اصول اساس بر طرفین میان استراتیژیک همکاری

منافع متقابل بنیان گذاشته شده است .

3-همکاری استراتیژیک میان طرفین، علیه هیچ دولت دیگر و یا گروهی از دولتهانیست .

همکاری های سیاسی وامنیتی

1 در جانبه دو منظم های مشورت برای میکانیزم ایجاد به ارتباط، دراین و سیاسی نزدیک های همکاری در تعامل به رابطه در طرفین

عرصه های سیاسی و روابط خارجی موافقت می نمایند.

 می رهبری سطح در مذاکرات  شامل یکبار سال اقل حد و کرده رهبری کشور دو خارجه امور های وزارت را سیاسی هایمشورت

گردد.

2 همکاری و مشوره یکدیگر با جانبه چند و ای منطقه المللی، بین مجامع سایر و متحد ملل سازمان در تا نمایند می موافقت طرفین

کنند.

این همکاری ها به هدف تأثیرگذاری بر اتخاذ تصامیم در این مجامع در راستای منافع دو کشور خواهد بود.

همکاری در سازمان ملل متحد و مجامع چند جانبه موارد ذیل را شامل می گردد :

الف- ابتکارات مشترک در مورد مسـایل کلـیدی منطقه یی و بین المللی، و.

ب- حمایت از اصلاحات و گسترش شورای امنیت ملل متحد، به شمول کسب کرسی دایم برای هند در شورای امنیت.

3- طرفین موافقت می نمایند تا گفتگوهای استراتیژیک را به منظور ایجاد یک چارچوب برای همکاری در عرصۀ امنیت ملی به راه اندازند.

صلح تقویت هدف به مساعی وتشریک منظم های مشورت شامل و گردد می رهبری کشور دو ملی امنیت مشاوران توسط گفتگوهااین

وامنیت منطقوی می شود.

۴همکاری های امنیتی

مخدر، مواد قاچاق یافته، سازمان جرایم المللی، بین تروریزم علیه مبارزه در جداگانه و مشترک های تلاش تقویت هدف به طرفینبین

تطهیر پول و دیگر جرایم صورت می گیرد.

5- هند بر اساس تفاهم

متقابل موافق به همکاری در زمینه های  آموزشی، تجهیزی و برنامه های ارتقای ظرفیت نیروهای امنیت ملى افغانستان می باشد.

  همکاری های اقتصادی و تجارتی

1 و تجارت به نگاه با همچنین و بوده متعهد تکنالوژيكى و علمی اقتصادی، تجارتی، های بخش در همکاری توسعۀ و تقویت به طرفین

می متعهد کنند، می نمایندگی صنعتی و تجارتی های بخش از که های ارگان سایر میان همکاری تقویت به گسترش، حال دراقتصاد

باشند.

2 تنوع و تعمیق در تا نمایند می تعهد کشور، دو میان اقتصادی متقابل مناسبات گسترش و افغانستان پایدار انکشاف منظور به-طرفین

ارتباطات، معلوماتی، تکنالوژی انرژی، صنعت، معادن، استخراج دهات، انکشاف زراعت، چون ساحاتی در خود های همکاری بهبخشیدن

ترانسپورت، به شمول هوا نوردی ملکی، و سایر عرصه هایی که ممکن است طرفین روی آن توافق داشته باشند، اقدام نمایند.

3 گام .این نمایند ایجاد گذاری سرمایه و تجارت ارتقای جهت مساعد فضای ایجاد برای را مؤثری های گام تا نمایند می موافقت طرفین

ها می تواند شامل موارد ذیل باشند:

الف- افزایش حمایت از سرمایه  گذاری.

ب- ساده سازی امور گمرکات

و سایر طرزالعمل های مربوطه، افزایش تلاش در رفع موانع  غیر تعرفه ای و کاهش تدریجی موانع تعرفه ای.

ج- همکاری در جهت ایجاد خدمات حمل و نقل هوایی به منظور ارتقای روابط تجارتی .

د- همکاری در عرصه های بانکداری  و مالی و بهبود تسهیلات بیمه و  قروض، و.

هـ- افزایش همکاری و هماهنگی در نهاد های بین المللی تجارتی، اقتصادی  و مالی.

۴ ایجاد جانبه دو  اقتصادی روابط و تجارت  پایدار توسعۀ به دستیابی برای  را مؤثری های میکانیزم  مدت بلند انداز چشم یک در-طرفین

خواهند نمود تا تعامل ميان نهادهای افغانی و هندی تأمین شود. اقدامات مشخص شامل موارد ذیل  خواهند بود:

الف- تشویق تماس های منطقوی، ولایتی در دو کشور به منظور گسترش تجارت، اقتصاد و همکاری های فرهنگی .

در منظقوی تجارت به دهی نظم جهت امکانات یافتن برای مشترک تلاش منظور به کشور دو ذیربط نهادهای به صلاحیت تفویضب

همکاری با دول ثالث.

و کیفیت تضمین مؤسسات میان همکاری افزایش طریق از کشور  دو های کالا المللی بین رقابت  توان و امتعه کیفیت بیشتر ارتقایج

ستندرد سازی و استفاده از تکنالوژی های  معاصر.

د- تشویق همکاری های وسیع تر میان اتاق های تجارت و صنایع دو کشور.

5 جانبه دو صورت به هم تا نمایند می موافقت شود، می محسوب ملت هر آینده اقتصادی رفاه تأمین در حیاتی امر اینکه درک با طرفین

و هم از طریق سازمان های منطقوی به منظور ارتقأی همکارى های اقتصادی منطقوی با یکدیگر همیاری نمایند.

همکاری های اقتصادی منطقوی مى تواند:

نا و آزاد روابط و است جنوبی و مركزى آسیای کنندۀ وصل که انرژی انتـقال و ترانسپورت تجارت، محراق مثابه به افغانستان ظهور بهالف

محدود ترانسپورتی و ترانزیتی رامیسر می سازد، منتج شود.

ب- بر انکشاف پروژهای زیربنایی منطقوی تمرکز نمایند.

 افغانستان تولیدی امتعۀ برای  بازارها گشایش طریق از جهانی اقتصاد و آسیا جنوب اقتصاد با را افغانستان اقتصاد ادغام و پیوند تاْمینج

و هند، با توجه په منافع متقابل، تسهیل نماید.

د- همكارى های منطقوی را در  چارچوب سازمان سارک که هر دو کشور عضویت آن را دارند، تقویت ببخشند.

آموزش و ظرفیت سازی

1 تا داند می متعهد را خود موجوده، سخاوتمندانۀ های کمک حسب بر و افغانستان پایدار و مدت دراز انکشاف منظورتأمین به هند-کشور

کمک های خود را در انکشاف و ظرفیت سازی در افغانستان ادامه دهد.

متمرکز صحت و معادن زراعتی، ساحات در افغانستان، های اولویت انعکاس با و نظر مورد های عرصه سایر بر علاوه ها کمک اینالف

خواهد بود، و.

ب- کشور هند همچنین خود را در توسعۀ بیشتر پروژهای انکشافی کوچک  در ساحات دور افتاده و ساحات روستایی متعهد می داند .

2 طرفین های ارگان و ها  وزارت میان همکاری تشویق طریق از  را شان های حکومت میان نهادین روابط تا کنند می موافقت طرفین

ایجاد نمایند.

آن از و کرده مطالعه تواند می افغانستان که مرجع مثابه به را خویش اقتصادی و سیاسی اداری، نهادی، های سیستم تجارب هندجانب

در روشنی نیاز ها و واقعیتهای خویش بهره بگیرد، ارایه خواهد کرد.

3- از حمایت وسیع استراتیژی مبنای بر و رفته پیش موفقانه خیلی که افغانستان برای سالانه های بورسیه برنامه چارچوب در هند جانب

های  بورس طریق از را هند در آموزشی های فرصت و تعلیمات گسترش است، استوار افغانستان در عالیتحصیلاتICCR و ITEC  و

برنامه های هزینه شده چند جانبه، تداوم  خواهد بخشید:

تحصیلات مؤسسات در تحصیلی های برنامه توسعۀ جهت را ممکن های راه هندوستان افغانستان، های نیازمندی رفع منظور بهالف

عالی آن کشور در بخش های طبابت، انجنیری و اداره، جستجو خواهد نمود، و .

ب طرفین همچنان برنامه های مبادله سالانۀ محصلين در مکاتب و پوهنتون  ها را تشویق و تسهیل خواهند نمود.

4-  های حمایت سایر و تخنیکی  آموزشی، های برنامه سازی  فراهم به افغانستان، حکومت در سازی ازظرفیت حمایت چارچوب در هند

ظرفیت سازی در بخش های  مختلف حکومت، به شمول قوای  اجرائیه، قضائیه و مقننه  ادامه  خواهد داد.

5 سطح در حکومتداری عرصۀ در را خویش تجارب وفراملی، ملی سطوح در اداره و حکومت تقویت به افغانستان نیاز به پاسخ در هند

واقعیت با که ملکی خدمات مسلکی و دایمی سیستم ایجاد برای تخنیکی کمک همچنین و محلی ادارات و ولسوالی رویالتی،ملی،

های افغانستان مطابقت داشته باشد،ارایه می نماید.

عرصه های اجتماعی، فرهنگی، جامعۀ مدنی و روابط مردم با مردم

1 پارلمانها، میان تبادله و تعامل تا دارند نظر در طرفین کشور، دو مردمان میان موجود روابط بیشتر گسترش راستای در ها تلاش ادامۀ به

رسانه ها، زنان، جوانان، ساحات ورزشی، علمی، فرهنگی شخصیت های فکری و دینی را بیشترتوسعه دهند.

2 نموده جستجو را فرهنگی، و اجتماعی روابط رشد غیره، و شعر ادبیات، هنر، روی بیشتر تمرکز با افغانستان هند- بنیاد طریق از-طرفین

و شناسائی دستآوردها و میراث فرهنگی  میان جانبین را گسترش خواهند داد.

3 و تشویق خویش کشورهای در مسـتقل، و آزاد ای رســانــه فعالیت چوب چهار در را ای رسانه های سازمان میان بیشتر تبادل طرفین

ارتقأ خواهند بخشید.

فعالیت شان، درجوامع وضعیف فقیر اقشار ضعیت و بهبود برای همچنین و آنها، تعلیمات و حقوق و زنان جایگاه اعتلای برای طرفین

خواهند کرد.

۵ برای سفر مقررات و قواعد تا نمایند  می موافقت کشور، دو مردمان  میان قانونی آمد و رفت  تعامل  گسترش و تشویق برای طرفین

اتباع دو کشور را آسان نمایند.

طرفین قصد دارند تا:

الف- مبادلات توریستی و همکاری میان سازمانهای توریستی در دو کشور را ارتقأ دهند، و.

ب موافقت نامه های خواهر خواندگی میان شهرها، ولایات، و ایالات دو کشور را  تشویق نمایند .

6 مبنی توافقاتی به تا کرد خواهند تلاش باشند، می گیر در آن در دیگر کشور در کشور یک اتباع که حقوقی قضایای تسهیل برای طرفین

بر همکاری حقوقی متقابل در موضوعات مدنی و جزایی دست یابند.

7 – افغانستان مدور میز ” تأسیس طرفین کشور، دو بین فکری  تبادلات زمینۀ آوری فراهم ویژه به مدنی جوامع میان روابط رشد جهت

هند ” را که مرکب از شخصیت های برجسته به نمایندگی از عرصه های مختلف باشند، در نظردارند .

8- طرفین موافقت می نمایند  تا همکاری ومبادله در ساحات ورزش را ارتقأدهند .

9 تفویض و توزیع مشارکت، دارندۀ بر در که دموکراسی، نهادهای و ها ارزش خصوص در یکدیگر تجارب از تا کنند می موافقت طرفین

به یکدیگر میان را تجارت این و بیاموزن باشد، می غیره و انتخاباتی های سیستم اصلاحات ایالات، / ولایات و مرکز میان روابط قدرت،

اشتراک  بگذارند .

10 قراری بر و پارلمانی های هیأت دیدارهای سازماندهی طریق از را کشور دو بین پارلمانی میان روابط تا نمایند می موافقت طرفین

گروه های دوستی پارلمانی در کشور ایجاد نمایند.

چگونگی اجرای موافقت نامه

۱ خواهند اجراء و تطبیق شود، می رهبری کشور دو خارجه وزرای، توسط که همکاری شورای یک چوب چار در استراتیژیک همکاری-این

شد. این شورا سالانه تشکیل جلسه خواهد داد.

2 اقتصادی، و تجاری های همکاری امنیتی، و سیاسی های مشورت خصوص در گانه جدا مشترک کاری گروهای از مرکب شورا این

 مربوط های وزارت مقامات  عالیرتبۀ نمایندگی شامل که است مدنی  جامعه و فرهنگی اجتماعی، مسایل و  ظرفیت ارتقای وآموزش

می شود.

۳به محض ایجاد، میکانیزم های موجود گفتگو میان طرفین در شورای مذکور مدغم خواهند شد.

نتیجه

حکومت و هند حکومت میان دوستی معاهدۀ ماندگار و اساسی مواد از یکی بر مجدد تأکید با هند، و افغانستان اسلامیجمهوری

مورخ افغانستان وقتشاهی14 جدی1328 (4 سال جنوری1950 که حکومت دو میان جاوید  دوستی و صلح ” است: مشعر  چنین که)

پیش به مشارکت این راستای “در یابد تحقق بایست می کوشید، خواهند شان کشور مردمان میان موجود قلبی روابط بسط حفظبرای

می روند.

تاریخ به نامه موافقتاین12 سال میزان ماه1390 با برابر (4 سال اکتوبر2011 هندی، های زبان به یک هر که اصلی نسخۀ چهار در)

پشتو، دری و انگلیسی می باشد و از اعتبار یکسان بر خوردار است در دهلی جدید به امضا رسید.

در صورت بروز اختلاف در تفسیر مواد این موافقتنامه به متن انگلیسی آن ارجحیت داده می شود