Logo

8 مارچ روز جهانی زن

هشتم مارچ

هشتم مارچ در اساس یادآوری رستاخیز زنان کارگر امریکا در شهر نیویارک در سال 1857 میلادی است. که در برابر ستم و اعمار تبعیض بر ضد آنان به پاه برخواسته و خواهان حقوق و ساعات کاری برابر با مردان شدند. 53 سال پس از این حادثه (کلارا زاتکین) یکی از زنان مبارز و عدالت خواه در کنفرانس کوپن هاگن در سال 1910 میلادی خواستار آن شد تا جهانیان این روز را به عنوان نماد عدالت خواهی و ستم ستیزی زنان جهان تجلیل کنند و سر انجام در سال 1977 میلادی هشتم مارچ به عنوان روز جهانی زن چنان که خانم    (کلارا زاتکین) خواسته بود توسط سازمان ملل متحد شناخته شد و از آن روز تا الحال در سراسر جهان این روز را به عنوان روز ستم ستیزی و تبعیض زدائی از زنان تجلیل بعمل می آید.

زنان از بدو پیدایش شان در برابر مردان و عنعنات ناپسندیده اجتماعی آسیب پذیر بوده اند. در جامعه مرد سالار همیشه بالای زنان با اعمال زور و فشار بی عدالتی و بی انصافی صورت گرفته که میتوان آنرا خشونت نامید.

در افغانستان همه ساله از هشتم مارچ در شرایط و اوضاع تجلیل بعمل میآید که هنوز در کشور ما خشونت علیه زنان به شکل فجیع آن ادامه دارد و اعمال خشونت پیوسته باعث نگرانی زنان و نهاد های که در راستای حقوق زنان کار میکنند شده است.

هشتم مارچ روز بلند کردن پرچم مبارزه علیه ظلم، تبعیض و خشونت علیه زنان است،

اما با تأسف در کشور ما تعداد زیاد از زنان مورد خشونت قرار میگیرند که عوامل خشونت ها بیسوادی، پائین بودن میزان آگاهی آنان از حقوق و وجایب شهروندی، عدم آگاهی زنان از موقعیت و حقوق مربوط به خود شان، فقر و عدم استقلال مالی زنان محرومیت از حقوق سیاسی و اجتماعی، حاکمیت عرف و عنعنات خرافاتی به زنده گی اجتماعی و خانوادگی زنان، و عدم دسترسی به عدالت مهم ترین عوامل خشونت علیه زنان در افغانستان است.

زنان در جاده ها صبح تا شام در هوای گرم و سرد بخاطر پیدا کردن لقمۀ نان سرگردان هستند پس چطور میتواند از این بحرانها نجات یابند: با اختصاص دادن چند کرسی محدود در کابینه و یا با برگذاری از محافل سمبولیک بنام روز زن از خشونت علیه زنان کاسته نشده ولی دولت مسئول است تا با آگاهی بخشیدن از مسایل اجتماعی و حقوق زنان، مبارزه و راه اندازی گسترده و وضع قوانین سختگیرانه و مساعد نمودن مجال تطبیق آن در کشور، تطبیق علنی قانون بالای مرتکبین جنایات در این صورت میتوان از حریم مقدس مادر نخستین مربی انسان پاسداری نمود.

باید به ایجاد فرصت های کاری برای زنان بیشتر توجه شود زیرا تأمین حقوق زن و جلوگیری از خشونت هائیکه زنان بیشتر به آن مواجه اند نه تنها با شعار بلکه با رهکار های عملی میتوان انجام داد.

اتحادیه ملی کارگران (کارکنان) افغانستان بمثابه نهاد وسیع اجتماعی بخاطر حمایت و دفاع از حقوق زنان و بهتر شدن شرایط زنده گی آنان که در ادارات دولتی و سکتور خصوصی کار میکنند مصرانه تلاش میورزد و در این عرصه بمنظور مشارکت و انسجام خوبتر زنان در تمامی امورات کاری پلانهای مؤثر را نه به عنوان شعار بلکه منحیث خدمتگار روی دست گرفته است و در این مورد تلاش بیشتر به خرچ میدهد.